ตอนที่ 4: การต่อสู้ครั้งใหญ่

ตอนที่ 4: การต่อสู้ครั้งใหญ่

ท่ามกลางความมืดมิดของป่าใหญ่ ลมพัดแรงจนใบไม้ร่วงหล่นราวกับธรรมชาติกำลังส่งสัญญาณเตือนถึงการปะทะกันครั้งสำคัญ รวิศยืนหยัดอยู่ตรงกลางลานกว้าง มือของเขากำนวอาวุธไว้แน่น แสงสว่างจากอาวุธส่องประกายระยิบระยับในความมืด

ตรงหน้าของเขาคือยมรา ผู้ซึ่งยืนอยู่ด้วยท่าทีเยือกเย็นแต่แฝงไปด้วยความดุดัน ดวงตาของยมราส่องแสงแดงราวกับไฟนรก และพลังมืดที่แผ่ออกมาจากตัวเขาทำให้อากาศรอบข้างเย็นยะเยือก

“เจ้ามาแล้วสินะ...” ยมราพูดด้วยเสียงเย็นชา “ข้ารอวันนี้มานานแล้ว”

รวิศรู้สึกได้ถึงความกดดันที่ถาโถมเข้ามา แต่เขาก็จำคำสอนของอาจารย์วิษณุได้ เขาหายใจลึก ๆ และตั้งสมาธิ

“ยมรา เจ้าจะไม่สามารถทำลายโลกนี้ได้!” รวิศตะโกนด้วยความมั่นใจ

ยมราทำท่าทีเยาะเย้ย “เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถหยุดข้าได้หรือ? เจ้ายังอ่อนแอเกินไป!”

ทันใดนั้น ยมราทะยานเข้ามาโจมตีรวิศด้วยความเร็วสูง รวิศแทบจะไม่ทันได้ตั้งตัว แต่เขาก็สามารถหลบหลีกได้ทัน และตอบโต้ด้วยการฟาดนวอาวุธไปที่ยมรา แสงสว่างพุ่งออกจากอาวุธและปะทะกับพลังมืดของยมรา จนเกิดเป็นระเบิดพลังงานที่สั่นสะเทือนไปทั่วป่า

การต่อสู้ครั้งนั้นเต็มไปด้วยความดุเดือด ทั้งสองฝ่ายต่างใช้พลังของตัวเองอย่างเต็มที่ รวิศใช้ทุกทักษะที่เขาได้ฝึกฝนมา แต่ยมราดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นทุกที

“เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถชนะข้าได้หรือ?” ยมราพูดด้วยเสียงเย็นชา “ข้ามีพลังที่เจ้าคาดไม่ถึง!”

ยมราทำท่าทางประหลาด และทันใดนั้น พลังมืดก็พุ่งออกจากตัวเขาในรูปแบบของเงามืดขนาดใหญ่ที่โจมตีรวิศอย่างรุนแรง รวิศถูกพลังนั้นกระแทกจนล้มลงไปบนพื้น เขารู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่แผ่ไปทั่วร่างกาย

“รวิศ! จงลุกขึ้น!” เสียงของอาจารย์วิษณุดังขึ้นในใจของรวิศ “เจ้ามีพลังที่ยิ่งใหญ่ภายในตัว จงเชื่อมั่นในตัวเอง!”

รวิศลืมตาขึ้นและมองไปที่นวอาวุธที่ยังคงส่องแสงวาบวับ เขารู้สึกได้ถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในตัว และเขาก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

“ยมรา... เจ้าจะไม่สามารถทำลายความหวังของเราได้!” รวิศตะโกนด้วยความมั่นใจ

รวิศรวมพลังทั้งหมดของเขาเข้ากับนวอาวุธ และพุ่งเข้าสู่ยมราด้วยความเร็วสูง แสงสว่างจากอาวุธพุ่งออกมาและปะทะกับพลังมืดของยมราอย่างรุนแรง จนเกิดเป็นระเบิดพลังงานที่สว่างจ้าไปทั่วป่า

เมื่อแสงสว่างจางลง รวิศก็พบว่ายมราถูกขับไล่ไปแล้ว แต่เขารู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้ยังไม่จบ